LibreOffice-oprichter haalt hard uit naar Euro-Office

De aanleiding voor de open brief is de marketingcampagne rondom Euro-Office, waarin het platform wordt gepresenteerd als de eerste open-source kantoorsuite die in Europa is ontwikkeld. "We voelen ons gedwongen om deze claim te corrigeren", schrijft Vignoli. "Open source hoort te rusten op transparantie, niet op misleiding. De eerste in Europa ontwikkelde open-source kantoorsuite was OpenOffice.org in 2001, in 2010 gevolgd door LibreOffice."

Vignoli trekt de herkomst en de intenties van Euro-Office openlijk in twijfel. Hij noemt het product een "freeware-kloon van Microsoft Office waarvan de herkomst van de broncode niet openbaar is gemaakt" en spreekt van een rebranding uit puur opportunisme om mee te liften op de huidige populariteit van digitale soevereiniteit.

Het documentformaat als struikelblok

Het belangrijkste kritiekpunt van de LibreOffice-voorman richt zich op het technische fundament van de nieuwe software: het standaard documentformaat. Euro-Office gebruikt namelijk Microsofts OOXML-formaat (zoals .docx en .xlsx) als standaard.

Volgens Vignoli is dit formaat destijds door Microsoft ontworpen om een zogenaamde vendor lock-in te creëren, waardoor gebruikers afhankelijk blijven van de technologie uit Redmond. Echte digitale soevereiniteit is volgens de opensource-pionier onlosmakelijk verbonden met het Open Document Format (ODF), de open ISO-standaard waar LibreOffice al decennia op leunt.

"Euro-Office kiest standaard voor het volledig propriëtaire OOXML-formaat dat puur door Microsoft wordt gecontroleerd", aldus Vignoli in de brief. "Hiermee is het platform de facto een bondgenoot van Microsoft. De controle over de data blijft hiermee stevig in Redmond liggen en verhuist absoluut niet naar Europa."

'Geen aanval op Microsoft, maar een versterking'

De brief legt een diepe ideologische kloof bloot binnen de Europese IT-sector. Waar initiatieven zoals Euro-Office – dat onder meer door Nextcloud is omarmd – proberen te scoren met naadloze Microsoft-compatibiliteit om zo zakelijke gebruikers sneller te laten overstappen, ziet de traditionele opensource-beweging dit als een knieval.

Vignoli sneert in zijn schrijven ook naar de partijen die zich nu plotseling opwerpen als ridders van de Europese digitale autonomie. Toen de ODF-standaard in 2006 werd aangekondigd, bleef het vanuit deze hoek volgens hem angstvallig stil. "Velen van hen luisterden destijds niet of reageerden met een denigrerende glimlach."

De conclusie van de LibreOffice-prominent is dan ook bikkelhard: de marktintroductie van Euro-Office is geen vuist tegen Big Tech. In plaats daarvan verzwakt het de positie van de Freedom Task Force en versterkt het juist de marktstrategie van Microsoft, ten koste van de vrijheid van Europese gebruikers om hun eigen content volledig onafhankelijk te beheren.