Groen licht voor miljardendeal HPE en Juniper

Lobbying en ontslagen binnen het ministerie

De zaak begon begin 2025 toen het ministerie van Justitie naar de rechter stapte om de geplande overname van 14 miljard dollar te blokkeren. HPE, Juniper en marktleider Cisco bezaten samen meer dan 70 procent van de Amerikaanse markt voor zakelijke draadloze netwerkoplossingen (WLAN). Juniper gold met zijn AI-gestuurde 'Mist'-technologie als een belangrijke uitdaging voor de gevestigde orde.

Tijdens de procedure greep een groep Amerikaanse staten in. Zij brachten aan het licht hoe de schikking achter de schermen tot stand was gekomen. Carrièreamptenaren van de Antitrust Division wezen eerdere voorstellen van HPE af omdat die de concurrentie onvoldoende borgden. HPE hanteerde daarop een alternatieve strategie door prominente lobbyisten in te schakelen met directe toegang tot de politieke top van het ministerie van Justitie en nationale veiligheidsdiensten zoals de CIA.

Na ontmoetingen in besloten clubs in Washington D.C. en druk vanuit het Pentagon en de CIA over de nationale veiligheidsbelangen van de fusie, nam de politieke leiding van het DOJ de onderhandelingen over van de eigen vakinhoudelijke juristen. Meerdere hooggeplaatste amptenaren die bezwaar maakten tegen de schikking werden vervolgens op non-actief gesteld, ontslagen of zagen zich genoodzaakt op te stappen.

De voorwaarden van de schikking

De goedgekeurde schikking bevat twee kernvoorwaarden:

Afstoten van Instant On: HPE moet zijn 'Instant On'-divisie verkopen. Dit onderdeel richt zich voornamelijk op netwerkapparatuur voor het midden- en kleinbedrijf.

Licentiëring van AI-broncode: HPE verplicht zich om de broncode van Junipers 'AI Ops for Mist' via een eenmalige, niet-exclusieve licentie te veilen aan een concurrent. Daarnaast mogen tot 30 technici en 25 verkopers van Juniper overstappen naar de licentienemer.

Eerdere toezeggingen van HPE, zoals een prijsbevriezing van 12 maanden en een 'Invest in America'-investeringsplan van tientallen miljarden, haalden de uiteindelijke overeenkomst niet.

Het oordeel van de rechter

Rechter Pitts prees de tussenkomst van de afzonderlijke Amerikaanse staten. Volgens de rechter hebben zij een waardevolle publieke dienst bewezen door de interne gang van zaken bij het ministerie openbaar te maken.

Toch oordeelde de rechter dat hij onder de zogeheten Tunney Act de schikking niet mag afwijzen enkel vanwege de gebrekkige totstandkoming. De wettelijke taak van de rechter beperkt zich tot het beoordelen of de schikking binnen de grenzen van het openbaar belang valt. Pitts wees erop dat een inhoudelijke rechtszaak risico's voor de overheid met zich meebracht en dat een afwijzing van de schikking kon leiden tot een situatie waarin de overheid de zaak volledig zou intrekken. In dat geval zou de overname doorgaan zonder enige vorm van compenserende maatregelen.

Met de goedkeuring van de rechter is de juridische strijd van de federale overheid tegen de overname afgerond. De protesterende staten behouden echter het recht om op eigen titel een nieuwe procedure te starten om de fusie alsnog aan te vechten.