Anthropic: AI-ontwikkeling raakt in stroomversnelling

Uit niet eerder gepubliceerde data van binnen Anthropic blijkt hoe diep AI inmiddels is geïntegreerd in het eigen ontwikkelproces. Sinds mei 2026 is het AI-model Claude verantwoordelijk voor meer dan 80 procent van alle computercode die definitief wordt toegevoegd aan de systemen van het bedrijf.

Deze verschuiving is direct zichtbaar in de productiviteit: een gemiddelde engineer bij Anthropic levert in het tweede kwartaal van 2026 maar liefst acht keer zoveel code af per dag als in de periode 2021-2025. Engineers typen zelf nauwelijks nog code; zij fungeren inmiddels als reviewers en strategische stuurlieden. Uit een interne enquête onder 130 medewerkers blijkt dat zij dankzij het nieuwste AI-model (Claude Mythos Preview) gemiddeld vier keer zoveel werk verzetten.

Van simpele code tot 16 uur autonomie

De versnelling is ook buiten de muren van het AI-lab meetbaar. De tijdsduur van complexe softwaretaken die AI-modellen volledig zelfstandig kunnen afronden, verdubbelt inmiddels grofweg elke vier maanden. Waar Claude 3 Opus in maart 2024 softwaretaken van vier minuten kon oplossen, voerde Claude 3.7 Sonnet begin 2025 al taken van anderhalf uur uit. Inmiddels lost het nieuwste model, Claude 4.6 Opus, complexe softwarevraagstukken op die een mens twaalf uur kosten. Volgens onafhankelijke tests van benchmarkorganisatie METR werkt het model probleemloos zestien uur onafgebroken aan één opdracht.

Bovendien bleek AI onlangs in staat om een open-ended onderzoeksproject binnen AI-safety van begin tot eind zelfstandig te draaien. De AI-agents formuleerden eigen hypothesen, testten deze en deelden de resultaten onderling over een periode van 800 cumulatieve uren. Menselijke onderzoekers kwamen in een week tijd tot 23 procent van de oplossing; de AI-agents losten 97 procent van het vraagstuk zelfstandig op binnen de gestelde kaders.

Amdahl's Law in de praktijk

De extreme snelheid waarmee AI code genereert en experimenten uitvoert, creëert echter nieuwe knelpunten binnen organisaties. Anthropic loopt hierbij aan tegen de wet van Amdahl (Amdahl’s law): een proces kan aan de voorkant enorm versnellen, maar de totale snelheid wordt uiteindelijk beperkt door de onderdelen die niet versnellen.

In de praktijk blijkt de menselijke controle nu de flessenhals. Omdat AI-modellen in een paar uur tijd code kunnen opleveren waar een mens normaal gesproken weken over doet, slibben de controleprocessen dicht. Bovendien zorgt de enorme hoeveelheid AI-gegenereerde code voor een wereldwijde infrastructuurcrisis: het softwareplatform GitHub verwerkt inmiddels 275 miljoen code-aanpassingen (commits) per week, wat de capaciteit van het platform tot het uiterste drijft.

Risico's en geopolitieke druk

De trend naar volledige recursieve zelfverbetering brengt grote maatschappelijke en veiligheidsrisico's met zich mee. Als systemen volledig autonoom hun eigen opvolgers gaan bouwen, neemt de kans toe dat de mens de controle en het fundamentele begrip over de werking van deze systemen verliest.

Anthropic pleit daarom openlijk voor de mogelijkheid om de ontwikkeling van de absolute topmodellen (frontier AI) wereldwijd tijdelijk te pauzeren of te vertragen. Dit moet samenlevingen en veiligheidsonderzoekers de tijd geven om de snelle technologische sprongen bij te benen. Het bedrijf benadrukt echter dat een eenzijdige pauze door één lab weinig uithaalt en enkel de rangorde van koplopers verschuift. Om een effectieve, controleerbare pauze in te lassen is een internationaal verifieerbaar verdrag nodig tussen overheden en de leidende AI-laboratoria. Gezien de enorme geopolitieke en commerciële concurrentiedruk is het bouwen van zo'n controleregime momenteel een van de grootste uitdagingen in de technologiesector.