Dell CTO John Roese sloopt de executive-mythe

Wie denkt dat de introductie van autonome AI-agents – systemen die zelfstandig data zoeken, interpreteren en acties uitzetten – slechts een kwestie is van software installeren, komt bedrogen uit. Tijdens een recente paneldiscussie tijdens Dell Technologies World in Las Vegas legde John Roese de vinger op de zere plek. De grootste uitdaging is niet de techniek, maar de fundamentele verandering van hoe werk is georganiseerd.

"Stel je een agent voor die direct de informatie ophaalt die je nodig hebt, ongeacht waar die zich bevindt binnen de organisatie, mits je de juiste rechten hebt," schetst Roese. "In plaats van dat je via andere afdelingen, managers en processen moet lopen, omzeil je met die agent de hele keten. Dat klinkt simpel, maar wat je in feite doet, is een complete hiërarchie uitschakelen."

Dit proces, ook wel disintermediatie genoemd, raakt de kern van de identiteit van het traditionele management. Roese deelde deze visie onlangs met een groep van 140 Senior Vice Presidents binnen Dell. De reactie in de zaal was veelzeggend: het besef drong door dat hun professionele leven drastisch gaat veranderen.

De poortwachter is overbodig

Volgens Roese hielden veel executives in de 'oude wereld' hun waarde in stand via twee pijlers: hun daadwerkelijke vaardigheden (dingen bouwen, verkopen, strategisch handelen) én hun rol als poortwachter van specifieke kennis. En juist die tweede pijler brokkelt in sneltreinvaart af.

"Veel leiders ontleenden hun status aan het feit dat zíj de aanbieder waren van specifieke informatie, in plaats van te erkennen dat die informatie van het bedrijf is," stelt Roese scherp. "Die cultuur is hardnekkig. Maar in het AI-tijdperk is wat je weet irrelevant. Er is altijd wel ergens een AI-systeem in de organisatie dat die data al heeft en begrijpt. Je moet transformeren van een poortwachter van informatie naar een eigenaar van resultaten (outcomes)."

Dit vraagt om een rigoureuze herdefinitie van banen. Werknemers moeten niet meer denken in 'vandaag volg ik dit proces', maar in 'dit is het resultaat dat ik lever'. De AI-agents nemen vervolgens het saaie, repetitieve proceswerk over. Wie probeert te concurreren met een agent op het gebied van dataverwerking, verliest gegarandeerd: agents zijn sneller, goedkoper en accurater. Mensen moeten zich focussen op waar zij goed in zijn: interpersoonlijke relaties, complexe ethische afwegingen en het nemen van cruciale beslissingen.

De praktijk

Dat dit geen toekomstmuziek is, bewijst Dell door de technologie als proeftuin op zichzelf toe te passen. Twee jaar geleden startte het CTO-office met een systeem van twee autonome agents (een redactionele en een technische agent) om wetenschappelijke researchpapieren te analyseren en te schrijven.

De opdracht was specifiek: doorzoek wereldwijde wetenschappelijke archieven naar documenten over privacyprincipes in AI-pc's, vat ze samen en giet ze in het juiste formaat. Zonder menselijke instructie vooraf besloten de agents te discussiëren over de beste aanpak, schreven ze zelf Python-code om de data efficiënter te scrapen, en leverden het document op. Het resultaat? Een kwalitatief identiek onderzoeksrapport, maar met 70% minder menselijke tijdsbesteding.

Het geheim van de Supply Chain

Hoewel basisscenario's zoals samenvattingen en code-generatie alom bekend zijn, past Dell agentic AI inmiddels ook toe in de kern van haar bedrijfsvoering: de fabrieken en de logistieke keten (supply chain). Op vragen uit de zaal naar specifieke details reageerde Roese geheimzinnig maar vastberaden: "Nee, de exacte details geef ik niet. Als ik mijn fabriekscapaciteit hiermee competitief kan versnellen, vertel ik in het openbaar wel dát ik het doe, maar niet hóé."

Wel wilde de CTO een conceptueel tipje van de sluier oplichten. In ingewikkelde productieomgevingen zit de inefficiëntie zelden in één specifieke machine of mens, maar in de overdrachtsmomenten (handoffs) tussen verschillende schakels.

Dell gebruikt sinds een jaar coördinerende agents die boven het proces hangen. Deze agent fungeert als een 'super program manager'. Het systeem voert zelf geen fysiek werk uit, maar redeneert dynamisch door logistieke problemen heen, communiceert met verschillende teams en zorgt dat het einddoel op tijd wordt gehaald. Het is getraind door de beste menselijke projectmanagers van het bedrijf en is daardoor een ultiem vliegwiel voor efficiëntie geworden.

Eerst hygiëne, dan de AI Factory

Voor bedrijven die ook met agents aan de slag willen, waarschuwt het techbedrijf voor een veelvoorkomende valkuil: obsessief focussen op de 'coole applicatie' zonder de basis op orde te hebben. Men kan niet zomaar de Dell AI Factory bellen als de fundamenten ontbreken.

De weg naar een succesvolle uitrol van AI-agents rust volgens Dell op drie onmisbare pijlers:

Datahygiëne: Is data gedigitaliseerd, gecentraliseerd en direct toegankelijk voor AI, of zit het vast in silo's?

Identity & Access Management: Hoe ga je om met 'headless agents' en 'agent inheritance' (een agent die namens een andere agent handelt)? Wie controleert de rechten van een autonoom systeem?

Governance & Security: Zijn Zero Trust-principes diep verankerd in de organisatie?

Het goede nieuws is dat de tech-industrie niet meer in silo's opereert. Dell trekt gezamenlijk op met een ecosysteem van modelproviders, cybersecuritybedrijven en cloud-giganten. De standaarden voor agent-protocollen worden momenteel in razend tempo co-ontwikkeld. De technologie is er, de blauwdrukken liggen klaar. Nu is het aan de bedrijfstop om de controle uit handen te durven geven en de transformatie van 'weten' naar 'doen' te omarmen.

En Quantum?

Naast AI kwam ook die andere grote tech-belofte ter sprake: quantum computing. Hoewel Roese benadrukte dat quantum absoluut geen disruptor is voor de korte termijn, verschuift de horizon wel. Waar de markt voorheen sprak over "zeker nog een decennium weg", convergeert de verwachting van hardware-bouwers nu rond 2028-2029.

De fundamentele natuurkundige vragen zijn opgelost; het is nu puur een engineering-uitdaging om miljoenen qubits op één chip stabiel te krijgen in koelkamers. Dell zet hierbij volledig in op een hybride strategie: het combineren van klassieke supercomputers met quantum-architectuur. "Het is geen kwestie van óf, maar van wánneer," besluit Roese. "En de contouren worden sneller concreet dan we tot voor kort dachten."