Uw team zweert bij de technologie. Maar zweert u ook bij het doel?

Als middle manager herkent u de situatie waarschijnlijk. U heeft specialisten in uw team die diep verankerd zijn in een specifiek platform, framework of aanpak. Dat is waardevol, want expertise opbouwen kost jaren. Maar op het moment dat u een kritische vraag stelt over een alternatief, of wanneer de markt signaleert dat een bepaalde technologie zijn beste tijd heeft gehad, verandert de dynamiek. De discussie gaat niet langer over de beste oplossing voor de organisatie. Ze gaat over het verdedigen van een positie.

Dat is een menselijk mechanisme, geen professioneel tekort. Wie jaren heeft geïnvesteerd in een bepaalde expertise, ervaart nieuws over de neergang van dat specifieke vakgebied niet als zakelijke informatie. Het voelt persoonlijk. En mensen die zich persoonlijk aangesproken voelen, redeneren anders dan mensen die neutraal naar een vraagstuk kijken.

Voor u als manager is dat een relevant gegeven. Er is geen reden om uw specialisten te wantrouwen, maar u moet begrijpen welke krachten er spelen bij technologische beslissingen. De sterkste argumenten zijn niet altijd de meest objectieve.

Neem opensource software als voorbeeld. Tien tot vijftien jaar geleden was het voor veel organisaties een logische keuze: transparant, flexibel, en aantrekkelijk geprijsd. Maar de omstandigheden zijn veranderd. Communities die ooit bestonden uit bevlogen vrijwilligers zijn kleiner geworden. Juridische en beveiligingsrisico's rondom het hergebruik van opensource componenten zijn toegenomen. En er zijn inmiddels voldoende signalen dat opensource projecten actief worden misbruikt door partijen met minder goede bedoelingen. Wie dat vandaag inbrengt in een gesprek met overtuigde voorstanders, merkt snel dat de discussie een andere lading krijgt dan een puur technische afweging rechtvaardigt.

Het punt is niet dat opensource een slechte keuze is. Het punt is dat geen enkele technologische keuze voor altijd de juiste keuze is.

Als leidinggevende heeft u daarin een specifieke verantwoordelijkheid. U bent de verbinding tussen de strategische doelen van uw organisatie en de mensen die die doelen technisch moeten waarmaken. Dat betekent dat u de vraag moet blijven stellen die in de waan van de dag het makkelijkst wordt overgeslagen: dienen wij de technologie, of dient de technologie ons?

Soms is het strategisch verstandigste antwoord op die vraag: wij doen dit niet zelf. Neem integraties tussen applicaties. Voor veel organisaties is dat een technisch noodzakelijke, maar niet onderscheidende activiteit. Door dit uit te besteden aan een gespecialiseerde partner krijgt u garanties over continuïteit en onderhoud, werken de beste experts aan precies dit vraagstuk, en hoeft u zelf geen schaarse technische capaciteit vrij te maken voor iets wat niet de kern van uw organisatie raakt. Die ruimte kunt u dan inzetten voor wat uw organisatie werkelijk uniek maakt.

Concreet vertaalt zich dat in een aantal houdingen die ik bij de beste managers heb gezien. Ze beoordelen technologische keuzes altijd vanuit het einddoel, niet vanuit de huidige voorkeur van het team. Ze waarderen flexibiliteit als criterium, ook als dat ten koste gaat van diepgang op één specifiek platform. En ze creëren een omgeving waarin het stellen van kritische vragen over bestaande keuzes veilig is, ook als die keuzes al jaren geleden zijn gemaakt.

Technologie evolueert sneller dan ooit. Wat vandaag modern is, is over vijf jaar verouderd. Dat is geen reden voor cynisme, wel voor nuchterheid. De organisaties die dit het beste navigeren, zijn niet degene met de meest uitgesproken technologische overtuigingen. Ze zijn degene die altijd bereid zijn de vraag opnieuw te stellen.

Uw rol is ervoor te zorgen dat die vraag gesteld wordt, ook als het antwoord ongemakkelijk is.

Marcel den Hartog, Trend en Development Expert bij Enable U